Nov. 10, 2007 2 Comments Posted under: Uncategorized
Bu hafta aslihancim bir hayli hareketliydi, hatta bir ogleden sonra uyuyayim aslihanda uyur yanimda diye dusunmustum, ama aslihan beni uyutup, ust kat cikisindaki storage dolabin icinde nevar ne yok cikarmis disari, o kucuk dolabin o kadar cok sey almasi inanilacak gibi degil ve hele o daginiklik!sonra kendi odasida ayni sekilde altust edilmis, 3 yas cocugunda varolan kiyafet degistirme hastaligi ve sonrasinda benim utuleyip buyuk bir ozenle asdigim pantolon ve eteklerin yerlerde surunmesi, hakikaten sinir bozucuydu cok, hele alt kattaki biskuvi kirintilari mahvoldum mahvoldum! Kesinlikle suna inaniyorum bir anne cocuguna usluydu oydu buydu demiyecek kendi nazari yetiyor! herneyse butun herseyi toparlayip yeniden duzenledim, ettim, evi temizledim, aslihana duzenlemeye baslamadan once cabuk dagittigin dolabi topla dedigimde, yukari cikmisti usulca:))dolabi topladigini soyledi merdivenin basindan, baktigimda butun ama butun herseyi sIkIs tIkIs bir halde dolaba koymustu, kizmam gereken yerde beni guldurdu ya iste ondan sonra butun evi ve dolaplari stressiz sinirsiz toparladim Elhamdulillah:) Yalniz su 3-5 gundur sinavlarin projelerin stressinden mi bilmiyorum, aslihana karsi cok tahammulsuz davranip iki kere acayip bagrindim, sinirlendim, dislerimi sIktim bol bol! derken gecti gitti o neydi bilmiyorum,yarin cocuklarin haftasonu dersi var bir bucuk saat kadar kalicam kultur merkezinde aslihani ve azizi dusunuyorum, aziz cok gonullu degildi, bende bana soylenen herseye hayir dedigim icin bu haftasonu ogretmenlik isini birde Kuran-i Kerim okumayi ogretmenin faziletinden kabul ettim, donusumlu olarak bir ablayla giricaz derslere, insaallah hayirli ve de iyi bir ogretici oluruz, insaallah cocuklara birseyler verebiliriz! Bu persembe aslihanla sohbete gittm, bir aksam once seval abladan almaya gittigimde, ertesi gununku sohbete gidip gitmeyecegimi sordu seval abla, valla kimse 11:30 dan once beklemesin dedim, yani onu almadan gittim sohbete kotumuyum belki evet kotu biriyim biraz ama hakikaten elifin aslihana tavri ve S. ablanin bana bir kusura bakma arzucum dememesi beni olduruyor, ve insanlar uzaktan nekadar iyi nekadar sevecen ve nezaketli duruyor, ve icleri hakikaten cok farkli oluyor! ilk once ne cok sevinmistim onun teklifimi kabul etmesine, ama suan sirf bir business ve basta anlastigimiz icin kendimi cocugumu ona birakmak zorunda hissediyorum, gerci baska sansim varmi yok!Gecen sali kultur merkezinde sohbet vardi, telefon actim seval ablaya ilk once ben sordum sohbete gidip gitmeyecegini, saat 1 de orda olacagini iste aslihanida orya birakmami ekleyince, sinirlerim resmen tavan yapti! sanki aslihan bir box ve ben hanfedinin istekleri vede tercihleri olcusunde gittigi mekana tasimakla sorumlu bir deliveryci!birde kac kisi cocugunu getirecek oraya benim cocugum tek annesiz cocuk olarak bulunacak ben yanindayken bile kac kere dayak yiyor birde olsam iyice cani cikacak yani,ki normaldede sohbetlerde cocuklari surekli check eden benimdir, cunku digerleri bu husuta rahat olduklari icin ben illa gidip bir cocuklara bakma geregi duyarim! bu hafta ne oldu, hani persembe demistim ya iste o gun! hanimlar masada oturuyoruz cocuklarda hemen yan odada oynuyordu bir araa salon tarafina gectiler gecmelerinden bir kac en fazla 5 dakika sonra aslihanin aglma sesi geldi, ben tabi gittim sordum ne oldugunu, elif gozune yumruk indirmis! ve yok ortada suclu ya saklanmis bir yere, bende yuksek bir sesle, kizim bu gidisle elif senin gozunu cikarmasa iyi dedim, elif neden yapiyorsun aslihana oyle bir de saklaniyorsun dedimki, bunu annesi kesinlikle duymustur, aslihani aldim iceriye gectim, ama yuzum nasi bozuktu tahmin edebiliyorum halini, masadaki herkes bakti farkettim bunu! sonra eliften aglama sesi duyuldu annesi hemen kalkti gitti yanina yine bir ozur birsey dilemediya bir kusura bakma arzucum demedi ya nasi kirildim anlatamam! sonrasinda yine baska bir cocugu aglatti elif, sonrasinda da sehnaz abla mutfakta b.dolabindan cocuklara yiyecek birsey bakarken melihada yemek masasinin oldugu odaya gecmek istemis olmaliki, cocugu kapiyi iterken gordum ve o kucuk parmaklari kapiya sikisirken gormemle kapiyi ittirmem bir oldu, aman Allahim nasilda kuvvetle itiyor, kim mi elif!ben yine yuksek sesle, elif napiyorsun boyle kapimi ittiirilir o daha kucucuk bak elini sIkIstirdin dedim, bu kez geldi seval abla! demek elifin birinin parmaklarini koparacak noktaya gelmesi lazim seval ablanin olay mahalline gelmesi icin! sonra ben ciktim sohbete dondum, ama varya sinrilerim tavan yapmisti, yuzum gulemiyordu! oyle cok bunaldimki, bir an once cikmak istedim, sonra haftasonu icin yapacagimiz toplantinin erken saate cekildigini ogrenince mecbur kaldim, ertesi gun derse giderken azizle ise gitti aslihan, ben cok mutluydum vede huzurlu!onu almaya gittim canim benim ne cok sevindi beni gorunce! cok sikilmis isyerinde, babasina baba hadi kapatalim gidelim kilitle hadi kapiyi diye diye bir hal olmus:))) kasayi anahtarla acarken gormus, anahtari sokup kasa acmaya baslamis:))) ben gelince cok fazla oyalanmadan ayrildik, bayildi istasyonda beklemeye, train train diye bagrindi gorunce:))) bir ara hani mapler varya ortalarda duyuor camekan icinde iste onlarin kucuk bir anahtar kismi var gorevliler hani bisiler ekleyip cikarabiliyor o panoya, iste iste o panonun anahtarini istedi benden acacakmis orayi:))kasa acti ya sonrasinda nerde anahtar deligi gorse anahtarini bulup acma moduna girdi:)))trainde turlu saklabanlik yaptim ki eve kadar huzurlu gelebildik:)yoksa cok sIkIldi ve sut aski tuttu:) bir ara gulerken yandaki hanimi rahatsiz ettiginimi dusundu artik bilemiyorum, ozurler diledi”sorrry ” demesi beni oldurdu:)))vagonda karsimiza yanimiza sagimiza solumuza tekabul eden herkes aslihani izliyordu:))o da nasi simradi anlatamam! ama hamdolsun guzel vede hizli bir sekilde eve geldik!ben mutlu oda mutluydu cunku hakikaten onu babasina birakmis olmanin ic huzuru gibisi yok!