Evet evet yil olmadi yazmayali, ama dayanamadim bu bloguda boyle garip birakmaya:) Itiraf ediyorum passwordu bile unutmustum. Aslinda soyle, bu blog icin kullandigim hesabin passwordunu yoksa blogunkini hatirliyordum. Uzun zamandir yazmayinca, yazdikalrimda bir hayli uzun bir mazi olunca passwordunde cok bir anlami kalmadi o yuzden ya passwordsuz oluverdi:) Bendede ne hiz ne zaman varmis, uc blogada yaziyorum:P Bu bloga boynu bukuk kalmasin diye yaziyorum acik soyliyim ilk gozagrim, kizimin canimin ilk blogu o yuzden ya sanirim burayi kizim cok cok buyuyene kadar saklamak isterim. Dusunuyorumda, ilk postu NY’da yasadigim gunlerde yazdim, blog sayesinde bir cok insanla tanistim guzel arkadasliklarim, dostluklarim oldu. Simdi nerdeyse 8-9 ay sonra son post niteliginde olan bu postu(belkide degil henuz bilemiyorum, nerden devam edecegimi) Turkiye’den yazmak ayrica cok enteresan bir o kadar keyifli bir duygu. Bakiyorumda hemen her sene yaz aylarina yaklastikca hep Turkiye’de olmak gibi bir ozlemim arzum varmis ve yazmisim, simdilerde Turkiye’de olup o yazdiklarimi okumak, o gunleri hatirlamak biraz icimi burksada kizimin hayatimiza kattigi neseyi vede rengi-renkleri gorunce cok ama cok mutlu oluyorum, keyif aliyorum o gunleri yadetmekten….Simdilik boyle diyelim!
PS:Asaf Ihsan 15 Temmuz 2008′de ailemize katildi:)Babamiz 14 Aralik 2008′den beri asker, Aslihan ise hala cok seker:)
